وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی
 
فروشگاه لوازم یدكی اتومبیل ، نجوم ، ورزش ، شطرنج، هنر و علم در بروجرد
tabligh
tabligh



طنز اجتماعی

 

یائتونه؟

 

( نقد و نسیه وره مدرسه رفتن  اول مهر)

 

""فایل صوتی"" فرهاد داودوندی

 

با گویش بروجردی

 

کلیک کنید

 

http://cld.persiangig.com/download/SZiUId/dl



فرهاد داودوندی- ووریرد:

اونایی که عمری ازشو گذشته وقتی ا گذشته براشو تعریف موکونی آهی ا ته دل مکشن و موئن ااااااااای یائش وخیر، ایجور افراد معتقدن حرفای قئیمیانه باید با اُو طلا نوشت و زا ته قاب و ده اطاق غنجینه دونگلوسش کرد قی دیوار  

او قئیم مثه ایسه نوی، هر وقت اسم خرید وره بچه محصلا وره رفتن و مدرسه ته اول مهر مفتا، بوئه ننا و بخصوص اونا که وضع مالیشو زیاد دل و دوروس نوی،  تکو شکو مفتا و جونشو که ا هر سولاخ سمه ای بیه وره بچاشو لباس و دفتر و دستک جور کنن، نمشد وا لباس شر و در  بچنه اول مهر بورن مدرسه،

او زمانم مثه ایسه ، ننا بیشتر ته فکر بین که و سر و وضع بچاشو برسن، بوئا وقتی اسم خرج وره بچاشو مفتا ته میو، قُت و نرام مکردن و دنگ و دال را مناختن که بابا جو ای اول مهرم یه روزیه مثه روزای دیگر خدا!

اوسه وره ایکه یه جورایی ا ایکه پول نئشتن وره بچاشو خرج کننه و یه جورایی وره وضع خراب مالیشو سرپوش بلن روش، موگفتن: ای بچه الان ریقوله یه، اصلن سر و پتوکش  قد بال پخچه ایه، الان ایر ورش لباس بچونه بسونیم صوا یس صوا که قد بکشه  وش کوچوک مشه، بل یه دفعه شو عید ورش لباس مسونیم.

اما ا اونچه که ننه بوئه اگر سر گُسنه و زمی بله، نمله بچش کم و کسری داشته وا، ته ایجور وقتا مفتا یائشو که یه جورایی ا بازار نقد و نسیه وره بچاشو لباس و دفتر دستک بسونن.

ته ایجور وقتا  ننه بوئا  مرفتن ور بعضی دکودارا  که ته طول سال وا مردم نقد و نسیه کار مکردن، وا هر چنگ و رنگی بی وره او دکو دار زوو مناخت کار تا بتونن وا نقد و نسیه وره بچاشو چیا اول مهره بسونن، اولش وا نرم و نولوک حرف زیه، ایر نمشد وا نک و نال کرده، سعی مکردن حرفشونه وره نقد و نسیه اسونه و کرسی بنیشونن.

بعضی وقتائم که حرفشو وره نسیه اسونه ته دل او دکو دار اثر نمکرد، یه کمی ورتیلی ورتو مکردن تا  بتونن وره یه برو یه شر بچه که ته خونه منتظر بین ننه بوئشو وا دس پر وریردن خونه، لوازم اول مهر بسونن.

البته همیشه ام ته ایجور موقا دکودارا مین بازار دلشو و رحم میاما و نمشتن او بوئه ننا دس خالی ا دکونشو درآن در،

اونا که عمری ازشو رفته مینن که هر وقت خونوادایی که وضع مالی شو خو نوی، متونسن وا نقد و نسیه وا دس پر  وریردن خونه بچا که او زمان سال و سال رنگ لباس نونه و چش مئیدن، ا زور خوشحالی شیریقه ای مکشینو دنگلوس ننه شو مشوئن تا لواسا نوشونه زوتر بپوشن، و خاطر ایکه ننه بوآ نسیه لباس آماده وره بچاشو  اسونه بین، خیلی ا لباسا، ته ور بچا بیچاره فقیرا، هل ملوچ بی، یال و یخشو وریشته بی، اصلن اکثر لباسا ته ور بچا غناس بی،

او زمانا مثه ایسه نوی که ننه بوآ هر هفته وره بچاشو لواس نو بخرن، لواس اول مهر، باید یه سال ته ور بچه دوام میاورد،  وای و حال بچئی که روزا اول وا شین مدرسا و خاطر ورجلی ورجو کردن مخوردن زمین و سر زانوشو مدرس،  ننه بوآ چونو وا لقر و سوقلوچ  مزائنشو که هات روتشو مکردن که بچه ورپنمسه مشد

خو ننه بوآئم حق داشتن، وره ایکه  وا نخورمی و وا قرض و قوله و نقد و نسیه ا بازار وره بچاشو لواس اول مهر اسونه بین، هنی قرضشه ندیه بین،

به هر حال ایر قئیمیایی که الان دارن ای برنامه یادتوننه مشنوئن یائشو با، او زمانا خونوادا  وا نقد و نسیه وا بازاریایی که ته ایجور وقتا کمک حال مردم بین، نمشتن بچاشو وا لباس درسه مرسه بره مدرسه، همه بچا اول مهر وا نقد و نسیه اوردن ا بازار توسط خوناداشو نو نوآر مشوئن.   





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: یائتونه؟، فایل صوتی، فرهاد داودوندی، گویش بروجردی، یادتونه، رادیو، ووریرد،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 21 خرداد 1397 توسط فرهاد داودوندی

بابا جُو ! و ِرَه شیتَه ؟ مُوخا شی کُنی؟


دُومِشِه بَوُور !


فرهاد داودوندی - بروجرد :

چَن شُو پیش داشتِم  وَرِ خُوئم و زوُون   وُوریردی خُوئمو ، فکر مِکردم ، راسی چُونه ایما بعضی وقتا  اُنقدر بی انگیزه مِشیم ؟! وِره شی ، هرکسی ام که مُوخا کاری تِه زمینه ورزشی ، اقتصادی ، هنری و .....انجام بَیه اُنقَدَر  وِِرَِِِِِِِِِِش پیغام پَسغام نا امیدُونه مِفر سیم ؟!

حتما جدیدا  دی ییت که یه سِری پیامک دارَه دس و ِ دس مِشه که تِه اونا نوشته ، مُخوا شی کُنی ؟ وِره شیتَه ؟ دِلت خُوشه ؟ بیکاری ؟ دومِشِه بَوُر ! مِشه شی ورَت ؟ نکُنی ایکاره ! او کِه داره شی کِرده ؟ آخرش مُاخا بَمیری !


حَتمن وره شُومانم اَ ای جور پیامکا و لهجه وُوریردی آمیه که صُوَوتائی که سر زبون ایمانَه نِه و طور طنز آلودی نوشتَنو و وره خُوئمو مِفِرسن !

و نَظر مَ که تا نوا چئی ، مردم نِمُوئن چیزها ! خُویِ  ایما بهتر اَ هر کَس دی یری  مِینیم که ای جُور حَرفا اَ صُوو  زُو تا آخر شُو سَرِ زِوُون  هَمَه  مُو  هِسا !

په بیتَره ، اَ همی ایسه ، ایجُور حَرف زینانِه اَ سَر زوُونمو  وُرداریم ، اگر خوئمو فعالیم که هُوچی ! اَگرم خوئمو فَعال نیسیم ، لااقل جلو پا بَچامُو یا دوُسُ رفیقامُو هی اَ ای حرفا نَزِنیم !

به خُدا ای حَرفا دَس و دِل آئمِنِه مِشُورَه و دیه دِل و دماغی وره هُوشکَه  نِمَلَه که  تَکُونی و ِ خُوئش بَیه !

بیائیم اَ هَمی ایسه ، ایجُور حَرفا مَنفینِه اَ سَر زوُِون خُوئمو بَنازیم ، و فقط اَ حَرفا خُو  صُو وَت کُنیم !

بخدا اگر تا آخر عُمرِمُونَم  هِی بُوئیم و ِره شیمُونه ؟ مُوخا شی کُنیم ؟ سَر سوزنی اَ ای دنیائی که تِش ز ِنی مُکُنیم کَم نِمِشَه ، اُوئم  اَ  اُوء  تَکُو  نِمُوخُورَه ! پَه بِهتره کِه خُوئمُونِه و ِ روز کُنیمُو و فَقَط  حَرفا خُو بَز ِنیم تا وا اِی حَرفا و ِ هَم انگیزَه بَئیم !

@@@@@

(ترجمه فارسی ) چند شب پیش داشتم پیش خودم با گویش بروجردی خودمان  فکر می کردم ، راستی چرا بعضی وقتها ما اینقدر بی انگیزه می شویم ؟ برای چه ، هر کسی هم می خواهد فعالیت اقتصادی ، ورزشی ، هنری و... بکند ، برایش پیغام پسغام ناامیدانه می فرستیم ؟

حتما جدیدا دیده اید که یکسری پیامک به زبان بروجردی دست به دست میشود که در آنها نوشته شده است : می خواهی چکار کنی ؟ برای چی ات است ؟ بیکاری ؟ برای تو میشود چی ؟ اینکار را انجام ندهی ؟ آنکه مال و منالی دارد کجا را گرفته ؟ آخرش همه می خواهیم بمیریم !

حتما برای شما هم اینگونه پیامک ها به  گویش بروجردی آمده است که صحبتهائی را که بطور روزمره بر سر زبان خود ما می باشد را به گویش بروجردی نوشته و برای خود ما ارسال می نمایند

به نظر من که تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها ! البته خود ما بهتر از هر کس دیگری می دانیم که این جور سخنها از صبح زود تا آخر شب بر سر زبان مان است !

اگر خودمان فعال باشیم که فبه المراد ! اما اگر خودمان انسان های فعالی نیستیم لااقل خطاب به فرزندان یا دوست و رفیق هایمان از اینگونه حرفها نزنیم !  به خدا ، اینگونه حرفها  دیگر حال و حوصله ای برای هیچکس نمی گذارد که انگیزه ای داشته باشد .

بیائیم از هم اکنون اینگونه حرفهای منفی را از سر زبان مان کنار بگذاریم و فقط از سخنان خوب صحبت کنیم .

باید بدانیم اگر تا آخر عمر بگوئیم مگر بیکاری؟ می خواهی چکار کنی ؟ و از اینگونه حرفهای منفی بر زبان بیاوریم ، مطمئنا سر سوزنی از این دنیای بزرگ کم نخواهد شد و حتی آب هم از آب تکان نخواهد خورد .

پس بهتر است که به جای گفتن اینگونه کلمات منفی  خودمان را به روز نمائیم و فقط حرفهای مثبت را به زبان بیاوریم تا با اینگونه سخنان لااقل به همدیگر انگیزه بدهیم .





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: طنز با گویش بروجردی، بابا جُو ! و ِرَه شیتَه ؟، طنز، گویش بروجردی، لهجه بروجردی، زبان بروجردی، فرهاد داودوندی،  
نوشته شده در تاریخ جمعه 4 فروردین 1396 توسط فرهاد داودوندی



(( طنز بروجردی))

طَنز وا زِووُن وُوریردی


هیکَلاشُو  وُرمِپَنِمَه،

مِتِرِنگَن تِه مین صَندلیا وُ

 اِیسِه یکی مُوخا بیایَه

 زیر اَنگِلِشُونِه بی رَه تا بَتُونَن وُردارَنِشُو.



ووریرد- فرهاد داودوندی


اِشنَفتیت چَن روز پیش تِه ووریرد یه همایش سَر ساعت وُ دقیقه ای کِه اعلام کِرده بی یَن شُروع شی یَه؟!


مُوئن یه ثانیه ام  ای همایش وِره شُروعش تاخیر نَئشتَه! خیلی ذوق زیَه شُوئیم که بالاخره بعد از دو سه هزار سال که ا دُرُس شی ین  ووریرد می ذَره بالاخره یه هَمایشی سر موقع شروع شی یه!


حرف مَنه جدی گِرفتِیت؟ شوخی کِردم  اصلن غیر مُمکِنَه وِره یه دَفَم که شیه ای اتفاق بِفتَه!


 عِراز کُش شُوئیم تِه ای شهر، اَ بَسکه  دِنگه مُو  مُوخا بیایَهُ  یِه جُوری که اونا قُوت و لُوت نَکُنَن، نَرم و نُولوک  و بعضی مسوولین برگزاری مراسما بُوییم،  یه بُر و شُره ماطل خُویتو  تِه  نِشستا وَ مُسابِقا ورزشی  نَکُنیت!


اَ شش هفته قبل مُوئن فِلان نشست و سمینار یا فلان مسابقه ورزشی قِرارَه ساعت مثلا 8 صُو تِه فِلان سالن یا فلان اداره انجام بی رَه، ایمانِه ساده دِلَم  وُرمی سیم  هَمو او روزی کِه گُفتَن  دقیقن سر ساعت مِ ریم تِه  او نِشست مِنی شیم کِه یه چی وِ مَعلوماتِمُو  اِضافه  بَشه!


چِشِتو روز بَد نُونَه،  گُفتن ساعت 8 ،   تا ساعت 9 که اصلن بَنی بَشر تِه سالن پَر نِمِزنَه، اِنقَد مُوخایم سَر صندلی هِلُ و گِل کنیمُ خُویمُونِه اَ ای وَر وِ اُو وَر  بَجُومُونیم که زَخم بَستر نِی ریم.


 اَ ساعت 10 و بعد یواش یواش سر و کله مسوولین پی یا مِشه، چُونُونَم وا هُودیلُو میایَن کِه هر کَه نَفَمَه فِکر مُوکُونَه هُو دیلوُشُو  وِره ای نَه که زوتَر اَ بَقیه خُوئِشونه وِ مَحلِ نِشست رَسُونَن!


 بالاخره نِشستی کِه قِرار بی یَه سَر ساعت 8 صُو شروع بَشه و یه ساعَتَه تموم بَشَه، ای یَر شانس بیاریم و مُشکلی پیش نی یایَه موقع اَذون ظُر تَموم مِشَه.


شش هفت ساعت مردم مُوخا بَنیشن سر صندلی و فقط شِنَوَنده بان، وقتی ئم مُوخا اَ رُو صَندلی آشو  وُری سَن وِ خاطر ای کِه و خاطر یه جا نِشسَه تِه شش هفت ساعت هیکَلاشُو  وُرپَنِمِسَه،  مِتِرِنگَن تِه مین صَندلیا وُ اِیسِه یکی مُوخا بیایَه زیر اَنگِلِشُونِه بی رَه تا بَتُونَن وُردارَنِشُو.


راسی یائم رفت وِرَتو بُوئِم ای یَر ای نِشَست تا که هَمیشه وا تاخیر چَن ساعته شروع و تموم مِشه، زِمِسُو با وُ بُخاریا سالن کار نَکُونَن اَ زور سَرما لُول می یاریم و دِنَه دُوآلِمو تا مُدتا  هُل وُ مَلوُچ مِشه و ای یَر سینِه پَلُوئم کُنیم کِه دیه باید تِه فِکر تُوره کَش وِ اُو دنیا بایم کِه شی بی یَه رَفتیم سِمینار 


هَم نِصف روز  وِ خاطر دیر شروع شین برنامه عُمرِمُونِه  وَ هَدر دی یِیم وُ هَم وِ خاطر ای کِه یارانه مواد سوختی قطع شیه وُ سیستم گرمایشی یِه سالُنانِه رُوشُو نَکِردَن تِه ای هوا سَرد مِچایم و


اَ زور لاشَه دَرد  وُ  لُول اُوردَن تا مُدَتا سَرو پُوتُوکِمُو  وِ خاطِر سینه پَلو کِردن  وِ هَم مِری زَه وُ لُوچِمُو آویزونِ مینِ رُومُو مِشه وُ ای سِه دی یَه تا یکی دُو هفتَه وِ خاطر سَرما خُوردن هِزار تا پِشگَه مُوخا کُنیم تا خُو بایم.






طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: زبان بروجردی، گویش بروجردی، ووریردی، فرهاد داودوندی، بروجرد، طنز بروجردی، طنز،  
نوشته شده در تاریخ جمعه 7 آبان 1395 توسط فرهاد داودوندی



وِ زِوُونِ وُوریردی


اَکِه بَختِت بی! ای هَمَه دُرُو  اَ کُجانِت دِر میآری؟

 

اَ زُور خَنَه پِشگه،  مِشگه دِه حَلقِمُو!

 

فرهاد داودوندی- ووریرد:



طَرف وِرِه دو روز دُونگُلُوس بی یَه و جاه و مقام دنیا، چُونو خُوئِشه مِزنَه و کوچه صاف و ساده بی یَنو و دُرُو تَویل زمینُو  زِمُو می یَه، کِه هر که نَفَمَه مُوئه آسمو دُو  وا کِردَه و فقط ای یکینِه که چینی صاف و ساده یه! اِناختَه دِه کِل ایما!


اَکِه بَختِت بی! ای هَمه دُرُو، اَ کُجانت دِر می آری؟! کم وِرِه دو رو  چَسبِسَه وِ میز، وِرتِلی وِرتُو کُو!


کم چَویلی چَواشَه چِنَه بَزه! فکر کِردِی حالیمُو نیس، فِکر کِردِی مِثه تونی تا ای سِه دِه شَهرایما نَویَه؟! 


چِنَت دَرد نِمی رَه اَ ای هَمه دُرُو کِه مُوئی؟! نَکُنَه تُونَم اَ او دَس آیمائی کِه آمی یی باری اَ بارِمُو وُورداری، اما شی یی وَبال گردِنِمُو!


بابا جُو، بَل وِت بوئم، فِکر نَکُو ایما دِه باغ نیسیم،هَر وقت مِثِه تُونی نِه مُونیم اَ زُور خَنَه پِشگه مِشگه دِه حَلقِمُو!

اَصن مینی شی یَه، جُوون بُوئت، دَسِ چَربِته بَمال سر کچل خویِت! با، نَخاسیم مِرجِنگِمُونِه  وُورداری، الان مِزنی ای یِه چِشمُونَم کورمُوکُونی!


تو که هِی موئی قَبلیا کاری نَکِردَن، یه چِشمَه رو کُونُو، چِشِمُونِه رُوشُو کُو وِ کارائی کِه خُوئِتُو کِردِیت!


اَی یَر دِه ای دُو سِه سال، روزی یِه میخ ئَم وِ دیوار شَرمُو زی یَه بی ئیت، الان هَمَه مُو لِواسامُونِه دِه اطاق غَنجینَه  دُونُگلوس کِرده بی یم وِ چُو لِواسی!





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: اکه بختت بی! ای همه درو ا کجانت در می آری؟، اَ زُور خَنَه پِشگه مِشگه دِه حَلقِمُو!، شهر ایما، گویش بروجردی، کلمات بروجردی، نوشته بروجردی، زِوُونِ وُوریردی،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 29 خرداد 1395 توسط فرهاد داودوندی

طنز اجتماعی

 

یائتونه؟

 

( نقد و نسیه وره مدرسه رفتن  اول مهر)

 

""فایل صوتی"" فرهاد داودوندی

 

با گویش بروجردی

 

کلیک کنید

 

http://cld.persiangig.com/download/SZiUId/dl






طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: یائتونه؟، فایل صوتی، فرهاد داودوندی، گویش بروجردی، یادتونه، رادیو،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 فروردین 1395 توسط فرهاد داودوندی


گزارش صوتی آداب سفره افطار ماه مبارک رمضان




اجرا توسط سرکار خانم فاطمه کاویانی



با گویش بروجردی

(((برنامه دوم)))



برنامه 8 تیر ( اول رمضان)

برنامه دوم

شامی کباب و گوشت آب ( گُوشتُو)




لطفا بر روی لینک زیر کلیک کنید

http://cld.persiangig.com/download/8Q6LOi/dl


این برنامه ها در ماه مبارک رمضان از رادیو بروجرد با گویش بروجردی پخش شد. این برنامه قسمت دوم می باشد






طبقه بندی:
برچسب ها: گویش بروجردی، فرهاد داودوندی فعالترین وبلاگ نویس ایران، فعالترین وبلاگ ایران، پر بازدید ترین وبلاگ ایران، پر بازدید ترین سایت شخصی ایران، پر بیننده ترین وبلاگ ایران، بروجرد،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 1 شهریور 1393 توسط فرهاد داودوندی


طنز اجتماعی با گویش بروجردی

اَکِه بَختِت بی  وُوریرد،

تو هُوچ نِمُوخا پَرچَمِت دامُو بیایه؟!

اَی یَر و ِت بَرَسن بِنِم شی مُکونی

فَرادِ داودوندی- ووریرد: تقدیم و ِ علی ستاری


وُوریرد تو دیَه کی هِسی؟! اَکِه بَختِت بی، هُوچ نِمُوخا ای پَرچَمِت دامُو بیایه؟!

خُونَت آواد با هِی، یه روز نفر سوم کنکور میئی تحویل، یه روز نوجوونت دِه رده جوونا مِشَه قهرمان کشتی جهان، یه روز دوچرخه سوارت مِشه فیکس تیم ملی، یه روز لوئیس چکنواریان میئی تحول موسیقی دنیا،

 دیَه اَ مهرداد اوستا و زرینکوب و شهیدی و صامت و آیتی و محمود صارمی و هزارو هزار دانشمند و ادیب و نویسند و شاعرَت  هُوچی نِمُوئم!

اَ عالما دینی تَم هُوچی نِمُوئم، که اگر بَخام اینانَم بنویسِم که دیَه باید مثنوی هفتاد من کاغذ بَشه!

ای قهرمان نوجوانان وزنه بَرداریت تِه آسیا ئم کِه دیَه وا سه طلا مَعرکَه کرده!

وِ جوُون خُوئِم قَسم، وا ای حال و روزت کِه و ِت نِمِرَسَنُ  حَقِتِ تِه روز رُوشو مُوخُورُن و بعضی اَ  مسئولینت نسبت و ِ تو بی تفاوتن، ایجِور داری شُو  و روز دانشمند و قهرمان و هنرمند و نُخبَه میئی تحوبل کشور، وای و ِ حال ایکِه و ِت مِرَسِسِن!

 بِنِم اوُسِه دیَه شی مِکِردی؟

راسی وُوریرد تو هُوچ نِمُوخا پَرچمت دامُو بیایَه؟!

بَنازم و ِت که لامَصَو پَرچَمِت هُوچوَقت دامُو بیا نیس که نیس!  























طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: طنز اجتماعی با گویش بروجردی: اَکِه بَختِت بی وُوریرد، تو هُوچ نِمُوخا پَرچَمِت دامُو بیایه؟!، فراد داودوندی، ووریرد، طنز اجتماعی، گویش بروجردی، فرهاد داودوندی فعالترین وبلاگ نویس ایران،  
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 18 اسفند 1392 توسط فرهاد داودوندی

طنز اجتماعی

با گویش (ووریردی )بروجردی

ب ِرار ِم شی مُکُنی؟!



- برارم خَسه نَوای!   ( برادر خسته نباشی)

- مَنَه نَوای! (مانده نباشی)

- برارم شی مُکُنی؟    ( برادر ، چکار می کنید؟)

- هُوچی!  داریم و ِرتو کُوچَتُونِه اِسفالت مُکُنیم!    ( هیچی، داریم کوچه تان را آسفالت می کنیم)

- اکه خدا خیرتو بیه! چن سال بی مونه بی و دلمو ای کوچه ایمانم مثه آیم بشه!    ( خدا خیرتان بدهد، چند سال بود مانده بود به دل مان که این کوچه ما هم سر و سامان بگیرد)


- چونو ورتو اسفالتش کنیم که کیف کنیت!   ( چنان برایتان اسفالتش کنیم که لذت ببرید)

- چائی مخوریت ورتو بیارم!  ( برایتان چائی بیاورم)


- مفتی زحمت، راضی و زحمت نیسیم!   ( زحمت می افتید، راضی به زحمت نیستیم)

- ای حرفا یعنی شی؟! ته خدممتونیم! فقط ایر مشه پشت ای دیوار خونه ایمانه یه کمی اسفالت بیشتر بریزیت!    ( این حرفها یعنی چی؟ ما در خدمتتان هستیم، فقط اگر میشو.د پشت دیوار منزل ما کمی بیشتر آسفالت بریزید)

- و رو چشم!     ( به روی چشم)



( دو روز بعد، همان کوچه آسفالت شده مورد نظر داستان ما)



- برارم خسه نوای!    ( برادر خسته نباشی)


- منه نوای!    (مانده نباشی)


- برارم شی مکنی؟    ( برادر ، چکار می کنید؟)


- هوچی!  داریم ورتو اسفالت کوچتونه مکنیم!    ( هیچی، داریم  آسفالت کوچه تان را می کنیم)


- اِ ، وره شی؟    ( با تعجب، اِ ، برای چی؟)

- موخوایم ورتو کابل تلفن بنازیم! شا لوله اوتونم ورتو عوض کنیم، تیر برق محل نم که اشکسه ا جا دراریم و تیر برق نو ورتو بیاریم!     ( می خواهیم برایتان کابل تلفن بندازیم و شاه لوله آب کوچه تان را نیز عوض کنیم و تیر برق شکسته محل را هم تعویض کنیم)

- خو چونه همه کوچنه شخم مزنیت؟    ( پس چرا همه کوچه را شخم می زنید؟)

- راسش نمنیم کابل قیمیه تلفن ا زیر زمی اَ کجا رفته؟ ای شا لوه اوو گ... د مینتونم که پیا نمشه!      ( راستش فراموش کرده ایم کابل قدیمی تلفن از کجای زیر زمین گذشته است؟ این شاه لوله آب گ....( فحش محلی بروجردی که در موقع کار و عصبانیت برای چیزی که پیدا نمیشود،بیان میشود) که پیدا یش نمی کنیم! 

- برارم! خو نمشد او هفته بیایت ای کارانه انجام بیت؟      ( برادر، نمیشد آن هفته می آمدید این کارها را انجام بدهید؟)

- نه که نمشد!     ( نه که نمی شد!)

- اما ایما دو روزه ای کوچنه اسفالت کردیم!    ( اما دو روز است ما این کوچه را آسفالت کرده ایم)

- خو و ای ما چه؟ یعنی بد کاری مکنیم مخا کوچتونه همه چیاشه ورتو نو کنیم؟!   ( خوب، به ما چه مربوط است؟ یعنی بد کاری می کنیم می خواهیم به کوچه تان برسیم؟) 

- نه بد کاری نمکنیت! اما ای اسفالت حیف بی!     ( نخیر ، بد کاری نمی کنید، اما این آسفالت حیف بود)

- حیف بوئه بوئم بی که عمرشه دا و شما! اینه که شما مردم ووریرد قدر نشناسیت! ایسنم که ایما آمییم ورتو کار کنیم، قدر نمنیت!       ( (با طعنه) حیف پدر پدرم بود که عمرش را داد به شما! همین است که شما مردم بروجرد قدر ناشناس هستید! حالا هم که آمده ایم برایتان کار کنیم، قدر نمی دانید)

- اما،...!

- هنی گفت اما! بابا مری کنار تا ایما کارمونه کنیم یا نه؟!    ( هنوز گفت اما! آقا جان میروی کنار تا ما کارمان را انجام بدهیم یا نه؟)

- اما والله، اسفالت حیفی بی، هنی فرصت نکردیم ا روش راه بریم!    ( اما به خدا آسفالت حیفی بود، هنوز فرصت نکرده بودیم از رویش راه برویم)

- برو پدر آمرزیه، بعد از شخم زین ایما ، متونی ته ای کوچه بوسون خیار و هندونه و گورجه بکاریت و هر روزم و جون بعضی ا مسئولا ادارا ووریرد دعا کنیت که وا شخم زین کوچاتو ته فکر  اینن که شما نه ا خرید سبزی و میوه بی نیاز کنن!!!

 راسی تا چند ساعت دیه که ای کوچنه وره جوسن شا لوله اوو شخم زائیم و رفتیم، بعدش شما متونیت هر بذری دوس دارین ته ای کوچه بکاریت!

 تا یائم نرفته اگر تولکی گورجه کاشتیت زیاد وش اوو نیتو، تا ده بیس روز باید تولکی گورجه ته جر با، اما و هندوونه و خیار و سبزی تا متونیت اوو بییت!

( برو پدر آمرزیده، بعد از رفتن ما می توانید توی این کوچه خیار و هندوانه و گوجه بکارید! و هر روز هم به جان بعضی مسئولین ادارات بروجرد دعا کنید که با شخم زدن کوچه های تان به فکر این هستند که شما را از خرید سبزی و میوه بی نیاز کنند!

راستی تا یادم نرفته بعد از شخم زدن ما و رفتن مان از کوچه تان، هر بذری دوست داشتید بکارید، فقط اگر گوجه فرنگی کاشتید تا بیست روز به آن آب ندهید، باید تخت فشار بی آبی باشد، اما برعکس به هندوانه و خیار و سبزی تا می توانید آب بدهید!)




طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: طنز اجتماعی برارم شی مکنی؟!، فرهاد داودوندی، بروجرد، گویش بروجردی،  
نوشته شده در تاریخ جمعه 14 مهر 1391 توسط فرهاد داودوندی

    خاطره  تعریف کردن یک پدر بزرگ

          

           بروجردی برای نوه اش



               نِمِنِم شیشُو کِردَم ،


         مِثه ایکه هَمَه گُم شی یَن!


فرهاد داودوندی - بروجرد: ااای، اُو سالائی که ایما مِرَفتیم ورزش مِکِردیم مِثِه ایسه نَوی، قهرمانا  اُو زمان هَمَه وِرِه خُوئشو یه یَلی بین! حِساوشِه کُو اُو زِمان مَ تُونِسِم، سَری مین ِ سَرا دِرآرِم و هَمیشَه تِه مُسابقا قهرمانی کشور اول مِشُوئم!

او زِمان ، مُسابقا تِه اهواز برگزار مِشُد، وُوریردِ خُوئمُو وِرِه خُوئش مَرکز سه تا  استان بی! هَر وقت مُخاسِن مسابقَه مُهمینِه بَرگزار کُنَن، مُوردِنِمُو اهواز، البتَه یه دَفَم وِرِه مُسابقا رفتیم دزفول!

یائش وِخیر! نور اَ قَبرش بَوارَه! ای مش حسینی که چند وقت پیش عُمرِشِه دا وِ شما، بُوئش خَرَک دار بی! شُو و روز تِه دُم خَرا بُوئش اَ مینِ دَرَه رُوئه و ِرِه   ساختمُونائی که مِساختِن ، ماسه بار مِکِرد میُورد، خدا بیامرز بُوئَش ده بیست  تا خَر وِ دَس داشت!

هر روز غروب همه خَرک دارها میامائِن دَم ِ قَوَه خُونَه سر آسیاب دور هَم جمع مِشوئِنُو، اُو زِمان تریاک آزاد بی، تِه هَر قَوَه خُونَه ای بِساط مَنقل و وافور بَر پا بی، بَعدا مَمنُو شُد، داشتِم وِرَت مُوگُوفتِم، ای مَش حسین وا بُوئش کِه وِش مُوگُوفتِن پَلِوُو نُوری خَرَک دار، کِه نُور اَ قبر هر دو بَوارَه، هر جا مسابقه ای بی شِرکت مِکِردنُو هَمیشِه اَم قهرمان کشور مِشُوئِن!

- بابا بزرگ! مدارک قهرمانی خودتون با مش حسین و پهلوان نوری خرک دار را دارید؟


-
ااای رُولَه، او زِمان کِه مِثِه ایسِه نَوی، هر ورزشکاری ایسِه مِرَه تمرین، وِش لوح سپاس میَنُ، اُو زِمان بُوئِه خُوئِته که دِر میُوُردی وَ هَمَنِه شکست مِدائی، وِت مُوگُوفتِن خَسَه نَوای،

البته راسِش ، یِه سِری مِدرِک مِلُو داشتِم، اما نِمِنِم شیشُو کِردَم،مِثِه ایکه نِنَه بُزُرگِت هَمَنِه اُو سالی کِه تِه  اداره کشاورزی خرم آبادخِدمَت مِکِردِم و خُونَه زِنیمُونَم تِه باغ فِلاحت بی ، اِناختَشُو دُور

 

ترجمه از گویش بروجردی به فارسی

ااای،آن سالهائی که ما میرفتیم ورزش می کردیم مثل حالا نبود، قهرمان های آنزمان همه برای خودشان به برو بیائی داشتند، حسابش را کنید آن زمان من توانستم، سری بین سرها در بیاورم و همیشه در مسابقات قهرمانی ایران اول میشدم.

آن زمان، مسابقات در اهواز برگزار می شد، بروجرد خودمان مرکز سه تا استان بود!هر وقت می خواستن مسابقه مهمی را برگزار کنند ما را می بردند اهواز، البته یک بار هم رفتیم دزفول!


یادش بخیر! نور از قبرش ببارد! این مشهدی حسینی که چند وقت پیش عمرش را داد به شما، پدرش خرک دار ( در قدیم افرادی بودند که با داشتن چندین خر، کار وانت بارهای امروزی را در جا به جا نمودن وسایل مردم انجام می دادند) بود!


شب و روز دنبال به دنبال خرهای پدرش بود! از داخل دره روبه ( مسیر رودخانه ای در داخل شهر) برای ساختمانهای در حال ساخت با خر ماسه می آورد،خدا رحمت کند پدرش را ، ده بیست تا خر بسیار سرحال داشت، هر روز غروب همه صاحبان خرهای کاری، میآمدند دم قهوه خانه سر آسیاب همه دور هم جمع می شدند، آن زمان استفاده از تریاک در قهوه خانه ها آزاد بود ، هر قهوه خانه ای بساط منقل و وافورش برقرار بود،بعدها ممنوع شد،


داشتم برایت می گفتم این مشهدی حسین با پدرش که به او می گفتند پهلوان نوری خرک دار، که نور از قبر هر دویشان ببارد، هر جا مسابقه ای بود شرکت می کردند و همیشه هم قهرمان کشور میشدند!

-         بابا بزرگ، مدارک قهرمانی خودتان یا مشهدی حسین یا پهلوان نوری خرک دار را دارید؟

ااای فرزندم، آن زمان که مثل حالا نبود، در این دوره و زمانه هر ورزشکاری می رود تمرین، بهش لوح سپاس می دهند، آن زمان پدر خودت را که از قبر در میاوردی ( اصطلاحی برای کوشش بسیار زیاد)و همه را شکست می دادی ،فقط به تو خسته نباشی می گفتند.

البته راستش یک سری مدرک داشتم، اما نمی دانم چکارشان کردم، مثل اینکه مادر بزرگت همه مدارک قهرمانی من را در آن سالی که  در قدیم در اداره کشاورزی خرم آباد خدمت می کردم و خانه و زندگی مان هم در باغ فلاحت بود، دور ریخت !  





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: نِمِنِم شیشُو کِردَم، مِثه ایکه هَمَه گُم شی یَن، گویش بروجردی، فرهاد داودوندی، بروجرد،  
نوشته شده در تاریخ جمعه 23 تیر 1391 توسط فرهاد داودوندی

طنز ورزشی با گویش بروجردی


قابل تَوجُ زیر 20 سالا ،

ای مَتن ِ ورزشی

بَد آموزی دارَه ،

جُوون بُوئتُو نَخُونیت  !

فرهاد داودوندی - بروجرد :

- هُوووی ! وایس بِنِم ، کُجا مِری ؟ سَرتِه مِثِه گوُو  انداختِی  دامُوونو  مِری تُو !


-
مُوخا بَر ِم ورزش کُنم !


-
مُوخام صد سال سیا ، نَری ورزش کُنی !


-
ای چِه جُور حَرف زینَیَه ؟


-
مِری دَر ، یا بَز ِنم جُوونِته دِرآر ِم ؟!


-
اما  مَه ، اَ آقای ... نامَه دار ِم !


-
ز ِرت با ، بیا بَرو دَر  بِنِم ! آقای ... خُوئشَم زیادیَه !

 !
-
یه دَف دیَه ، ز ِرپ گُ... کُنی ، فَکِتِه میار ِم  مینِ  دُونِت !


-
بَرُو  اُولا  تا باد بیا !


(تَرق ، پُوروق ) ( یه عده ای مِریزَِن جُدا مُکُن )


-
مَر نیای دَر ، یه بُوئه ای اَز ِت د ِرآر ِم که اُو سَرش ناپیدا  !


-
زیاد هَوار نَکُو ، شیرت خُشک مِشَه !


-
و ِلِم کُنیت !


(صدائی اَ مین ِ مَردِم ) ولش نَکُنیت ، مِز ِنَه  مُکُشَش ! یکی بیایَه  اینِه بُورَه تا و ِر ِه خُوئش شَری دُرُس نَکِردَه !


و تِه ایجُور مُوقِعا ، یکی میایَه  وَ  دَس ِ طَرَفِ  مِیرَه و  وا خُوئش  مُورَه ! وَ اَگَر


جِوُون بان  و ِر ِه ایکه حِرص نَخُرَن مِرَن خیاوُو  دُم  دُختر بازی ، وَ دُم خِلاف !


ایجُوریه کِه هَر که تِه وُوریرد مُوخا بَرَه دُم ِ ورزش ، سَر اَ خِلاف دِر میارَه !

 

 (ترجمه فارسی )


قابل توجه زیر 20 ساله ها ! این متن ورزشی واقعی

بد آموزی دارد ، جان پدرتان نخوانید !


-         آهای ! وایستا ببینم ، کجا میروی ؟ سرت را انداخته ای پائین مانند گاو میروی داخل !

-         می خواهم بروم ورزش کنم !

-         - می خواهم  صد سال سیاه ، نروی ورزش کنی !

-         این چه چگونه  حرف زدنی است ؟

-         میروی بیرون یا بزنم جانت را در بیارم ؟

-         اما ، من ، از آقای .... نامه دارم !

-         ( حرف بی تربیتی یک کمی بد !) ... ! بیا برو بیرون ببینم ! آقای ... خودشم زیادی است !

-         یک دفعه دیگر ( دو تا حرف فوق العاده بی تربیتی بد ! ) ..... چانه ات را می ریزم توی دهانت !

-         - برو آنطرف تا باد بیاید !

-         ( آغاز زد و خورد ) یک عده ای طرفین را جدا می کنند !

-         مردی بیا بیرون ! پدری ازت در آرم که آن سرش نیدا !

-         زیاد داد نزن ، شیرت خشک میشود !

-         رهایم کنید !

-         ( صدائی از میان مردم ) : رهایش نکنید ، میزنید او را می کشد ! یکی بیاید این جوان را از اینجا ببرد تا برای خودش دردسر درست نکرده است !

و در اینگونه مواقع ، یکی می آید و پادرمیانی کرده و جوان را با خود می برد ، اگر جوان باشند برای اینکه زیاد حرص جوش نخورند ! می رو.ند خیابان گردی و دنبال دختر های مردم می افتند و بعدش هم می روند دنبال خلاف های بزرگتر !

 و اینگونه است که خیلی ها در بروجرد با قصد ورزش از خانه بیرون می آیند ، اما در دام خلاف کاری می افتند ! 





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: طنز ورزشی، گویش بروجردی، فرهاد داودوندی، بروجرد، خلاف،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 30 خرداد 1391 توسط فرهاد داودوندی
هر کَه اَ صَحَو عِزا بیشتر  بَگُورگَه ، خُو بَگُورگَه !

( هر کسی از صاحب عزا بیشتر گریه کند ، خون بگیرید )

فرهاد داودوندی - بروجرد : در زمانهای بسیار قدیم ، شاید قدیم تر از قدیم ! اصلا شاید قبل از تاریخ ! در یک شهری در روی کره زمین ، بعضی هیات های ورزشی ، تنبلی شان می آمد خبر های مسابقات یا فعالیت های ورزشی شان را به روزنامه نگاران بدهند ! و علی الخصوص زیاد مایل نبودند خبرهای شان را به روزنامه نگار منتقد شهر شان بدهند !  از آنطرف روزنامه نگار داستان ما ، هی دق می خورد ! هی حرص می خورد ! که چرا اینها از دادن بیلان فعالیت های ورزشی شان ابا دارند ؟! تا اینکه یک روز یک پیر خردمندی در حالیکه محاسن سفیدش به روی زمین کشیده میشد ، عصا در دست وارد آن شهر شد و با دیدن روزنامه نگار دق خور ! یک تلخندی زد و با صدای رسا  و به گویش بروجردی  اصیل گفت:  "  هر کَه اَ صَحَو عِزا بیشتر  بَگُورگَه ، خُو بَگُورگَه "! چون آنزمان هنوز گویش های محلی مثل زمان حال و حاضر  شناخته شده نبودند !( بخاطر اینکه این ماجرا مربوط به قبل از تاریخ است ! )  روزنامه نگار به پیر خردمند گفت : ای پیر ! من متوجه منظورت نشدم ، ممکن است بزبان فصیح تهرانی به من بگوئی منظورت از جمله گفته شده چه بود ؟ که پیر در حالیکه اینبار لبخندی بر لب داشت گفت : ( هر کسی از صاحب عزا بیشتر گریه کند ، خون بگیرید ) !




طبقه بندی: نجوم و ستاره شناسی، 
برچسب ها: هر کَه اَ صَحَو عِزا بیشتر بَگُورگَه، خُو بَگُورگَه، هر کسی از صاحب عزا بیشتر گریه کند، خون بگیرید، گویش بروجردی، تهرانی، قبل از تاریخ، قدیم،  
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 22 دی 1390 توسط فرهاد داودوندی

رُولََه جُو ، آخه ورزش  وِرَت  مِشه  نُون  و اُو ؟!

فرهاد داودوندی : بارها از زبان بزرگترها شنیده ایم که خطاب به نوجوانان و جوانان مان به گویش زیبای بروجردی گفته اند : رُولَه جُو، آخه ورزش وِرَت مِشه نُون  و اُو ؟ ( بچه جان ! آخر ورزش که برای تو نان و آب نمیشود ) بَچَسب وِ درس که بزرگتر که شُوئی دَسِتِ وَرِ کسی دراز نکنی ! ( بچسب به درس خواندن که بزرگتر که شدی کاره ای بشوی و دستت را برای احتیاج پیش کسی دراز نکنی ) راستش خود منهم آن سالها که جوانتر بودم ، این سخنان را که از زبان بزرگترها می شنیدم جدی نمی گرفتم ! اما حالا که دیگر چهار تا پیراهن بیشتر از بقیه جوانها پاره کرده ایم ، تازه متوجه شده ام که منظور بزرگترها چه بوده ! آقاجان ! ورزش نه نان دارد و نه آب ! از راه ورزش با این همه دنگ و فنگ و حاشیه ای که دارد کسی به جائی نرسیده و نخواهد رسید ! شاید بگوئید پس علی دائی و علی پروین و .... از کجا این همه ثروت آورده اند ؟! باید خدمتتان عرض کنم اینها که هم من و هم شما می شناسیم استثناء هستند ،هم پشتکار داشته اند و هم اینکه در شرایط خاصی در ورزش مطرح شده اند که جامعه ورزشی به قهرمان احتیاج داشته است ! لذا مطبوعات سراسری و خودِ جامعه ورزش برای اینکه قطار ورزش توقف نکند ، دست به قهرمان پروری زده اند و قرعه به نام افرادی به مانند علی پروین وعلی دائی و خداداد عزیزی و امثالهم خورده است وگرنه در این خُمره ورزش ، چیز دندان گیری پیدا نمیشود ! اگر هم پیدا بشود اینقدر دلال و لیدر و سرگردنه بگیر!  سر راه نشسته اند که از میلیونها میلیون تومان رد و بدل شده برای خرید یک بازیکن ، چندر غازش گیر خود بازیکن شهرستانی می آید ! بنابر این خود منهم حالا به جوانترها نصیحت می کنم که اول درس ، دوم اخلاق و سوم ورزش ! زیرا رُولَه جُو، آخه ورزش وِرَت که نِمِشه نُون  و اُو ! بَچَسب وِ درس که بزرگتر که شُوئی دَسِتِ وَرِ کسی دِراز نکنی !!!





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: گویش بروجردی، ورزش، علی دائی، علی پروین، اخلاق، درس، فرهاد داودوندی،  
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 23 آذر 1390 توسط فرهاد داودوندی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ