وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی
 
فروشگاه لوازم یدكی اتومبیل ، نجوم ، ورزش ، شطرنج، هنر و علم در بروجرد
tabligh
tabligh


دانش‌آموز ۷۶ ساله در کلاس درس؛ پیرمرد بروجردی در سودای کرسی بهارستان
دانش‌آموز ۷۶ ساله در کلاس درس؛

پیرمرد بروجردی در سودای کرسی بهارستان

حاج یدالله نجفی پیرمرد ۷۶ ساله بروجردی در آرزوی ادامه تحصیل و رسیدن به کرسی نمایندگی مجلس در امتحانات نهایی دی‌ماه سال سوم دبیرستان شرکت کرده و قصد دارد تحصیلات خود را در مدارج دانشگاهی ادامه دهد.


به گزارش تسنیم، یدالله نجفی متولد 1320 در شهرستان خرم دره استان زنجان است. وی که اکنون 76 سال دارد از دوران جوانی به دلیل شرایط کاری‌اش ساکن شهر بروجرد شده است. وی تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش به‌ پایان رسانده و پس‌ازآن در سن 19 سالگی جذب ارتش شده است. وی که بازنشسته ارتش است هم‌اینک در سال سوم رشته علوم انسانی یکی از دبیرستان‌های غیرانتفاعی بروجرد مشغول به تحصیل است.

وی دو فرزند دختر و دو فرزند پسر دارد که همگی تحصیلات دانشگاهی را پشت سر گذاشته‌اند و در مشاغل مختلف فعالیت می‌کنند. به سراغ این پیرمرد باانگیزه می‌رویم تا علت علاقه‌اش به تحصیل در این سن و سال را جویا شویم. از لهجه‌اش پیداست هنوز اصالت ترک‌زبانی‌اش را پس از سال‌ها سکونت در بروجرد حفظ کرده است، با همان لحن مهربان پدرانه‌اش و میهمان‌نوازی گرم و صمیمانه ترک‌ها پذیرای ما در منزلش می‌شود.



انگیزه‌ای که سن و سال نمی‌شناسد

از انگیزه‌اش برای درس خواندن آن‌هم در این سن و سال می‌پرسم، می‌گوید: علاقه زیادی به درس خواندن و فهمیدن مطالب مختلف دارم چراکه همه فرزندان من تحصیل‌کرده هستند و تحصیلات آن‌ها سبب رغبت من برای ادامه  تحصیل و فراگیری دروس مختلف شده است.

دیدن پیرمردی آن‌هم با این سن و سال در یک دبیرستان به‌طور حتم برای دانش آموزان و معلمان آن دبیرستان تعجب‌برانگیز است، اما خودش می‌گوید: وقتی برای ثبت‌نام به دبیرستان مراجعه کردم مدیران و معلمان آن مدرسه با دیدن من که قصد ادامه تحصیل‌دارم بسیار خوشحال شده و مرا تشویق کردند، دانش آموزان مدرسه هم همواره از دیدن من خوشحال می‌شوند.

در کلاس‌های درس شرکت نمی‌کند و به‌صورت غیرحضوری واحدهای درسی را خوانده و اگر اشکالی داشته باشد از مدیر مدرسه‌اش که به‌خوبی از او یاد می‌کند، می‌پرسد و روزانه دو سه‌ساعتی را به  درس خواندن اختصاص می‌دهد. از درس ریاضی به‌عنوان سخت‌ترین درس که بارها او را از تحصیل بازداشته یاد می‌کند اما حافظه قوی در یادگیری مطالب جغرافیا و عربی دارد و به‌خوبی آن‌ها را مطالعه می‌کند. با ذوق و شوق خاصی درس می خواند و به گفته خودش هیچ گاه از اینکه این راه را انتخاب کرده پشیمان و یا خسته نشده است.

حاج یدالله پس از 20 سال خدمت در ارتش در سال 59 به درخواست خودش بازنشسته می‌شود تا به سراغ شغل پدری‌اش یعنی کشاورزی رود برای همین قطعه زمینی را در نزدیکی پادگان برای کشاورزی خریداری می‌کند و از همان سال‌ها رو به کار باغداری و کشاورزی می‌آورد و در لابه‌لای کار در فاصله سال‌های 72 تا 76 موفق به دریافت گواهینامه سوم راهنمایی‌اش می‌شود.

استرس شب امتحان

می‌گوید: درس را رها کرده بودم اما پسرم مرا تشویق کرد و مرا در مدرسه‌ای برای ادامه تحصیل ثبت‌نام کرد و در سال 93 تحصیلات خود را در مقطع دبیرستان آغاز کردم و قصد دارم پس از گرفتن مدرک دیپلم در دانشگاه شرکت کرده و در رشته حقوق تحصیل کنم تا بتوانم دفتر اسناد رسمی راه‌اندازی کنم.

وی درباره رشته تحصیلی‌اش این‌چنین بیان می‌کند: اگر رشته علوم انسانی را انتخاب نمی‌کردم دوست داشتم رشته تجربی را ادامه دهم و درنهایت پزشک شوم اما این رشته هم سختی‌های خودش را دارد.

از وی درباره انتظار کمک از معلمانش می‌پرسیم و در جواب می‌گوید: انتظار دارم آن‌ها مرا راهنمایی کنند چون در کلاس‌های درس شرکت نمی‌کنم و هر جا نیاز بود به من کمک کنند و ترجیح می‌دهم به‌جای تقلبی کردن خودم از معلمان بخواهم به من کمک کنند.

کتاب عربی را که جلویش گذاشته ورق می‌زند و درحالی‌که کلمات عربی را با خود تکرار می‌کند تا برای امتحانش آماده شود، می‌گوید: من هم مانند همه دانش آموزان شب‌های امتحان استرس دارم به‌خصوص زمانی که درسی را کمتر یاد گرفته باشم.

در آرزوی نمایندگی مجلس

از دوستی‌اش با دانش آموزان مدرسه می‌گوید و اینکه هدفش را برای آن‌ها این‌گونه توضیح داده: سال گذشته که در دبیرستان امتحان می‌دادم عده‌ای از دانش آموزان از من پرسیدند هدفت برای ادامه تحصیل چیست و من در پاسخ آن‌ها گفتم کسب علم و دانش را بسیار دوست دارم و پس‌ازآن دوست دارم در انتخابات شرکت کنم و نماینده مجلس و پس‌ازآن رئیس مجلس شوم و هنگامی‌که رئیس مجلس شدم بروجرد را به استان تبدیل نمایم.

جز کتاب‌های درسی‌اش قرآن و دیوان حافظ هم می‌خواند و گاه نیز برای رفع اشکالات درسی‌اش از فرزندانش کمک می‌گیرد.

از پوشیدن لباس ارتش تا آرزوی طلبگی

تحصیل را دیرهنگام شروع کرده اما از همان سنین کودکی در مکتب قرآن سواد خواندن و نوشتن را یاد می‌گیرد. از خاطرات تحصیلش در دوران شاهنشاهی این‌چنین یاد می‌کند: « در سن 12 سالگی برای اولین بار به مدرسه رفتم و چون سواد خواندن و نوشتن داشتم در عرض یک سال دوپایه تحصیلی را می‌خواندم.

ما در مدرسه‌ای درس می‌خواندیم که پاتوق و به‌نوعی قصر تابستانه فتحعلی شاه قاجار در خرم دره بود، در سال 37 معلم ما مرحوم حسین نوری انشائی با موضوع سعی و کوشش به ما داد و من انشائی در سه صفحه نوشتم و این معلم سختگیر باوجوداینکه به کسی نمره 20 نمی‌داد بعد از شنیدن انشای من نمره 20 به من داد و به من توصیه کرد درس بخوان تا در آینده برای خودت کسی شوی، اما توصیه‌اش را فراموش کردم و پس از گذراندن کلاس اول راهنمایی به استخدام ارتش شاهنشاهی در تهران درآمدم.

در آن زمان به دلیل اینکه در ارتش شاهنشاهی اجازه درس خواندن به افراد در طبقه محروم جامعه را نمی‌دادند از درس خواندن بازماندم اما در همان زمان‌ هم به‌شدت علاقه به درس خواندن داشتم تا جایی که در سال 41 به آموزشگاه زبان انگلیسی در تهران می‌رفتم اما نگذاشتند ادامه تحصیل دهم و بعد از بازنشستگی به‌تدریج شروع به درس خواندن کردم.

پدرم کشاورز بود و آرزو داشت من در حوزه درس طلبگی بخوانم، آن روزها وقتی در پادگان تهران به ملاقات من آمد دست مرا گرفت و کشید و گفت بیا برویم این لباس چیست که بر تن کرده‌ای می‌خواهی به این‌ها خدمت کنی، تو باید روحانی شوی و در حوزه درس بخوانی اما من به حرف پدرم گوش نکردم و کار در ارتش را ادامه دادم و توصیه معلمم را برای درس خواندن فراموش کردم.»

سخت ترشدن کتب درسی

بااین‌حال که خود فرصت ادامه تحصیل را نداشته اما همواره مشوق فرزندانش برای درس خواندن بوده و با وسواس خاصی وضعیت تحصیلی فرزندانش را پیگیری می‌کرد تا جایی که همه چهار فرزند وی توانسته‌اند مدارج دانشگاهی را طی کنند.

وی معتقد است کتاب‌های درسی در حال حاضر نسبت به گذشته سخت‌تر شده است اما زیر لب شعری را زمزمه می‌کند که به ما بفهماند باوجود کهولت سنش هنوز هم می‌تواند درس بخواند:

« رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود.... رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود»

از مدیران و معلمانی که مشوق او در طول سال‌های تحصیلش بوده‌اند به‌خوبی یاد می‌کند؛ مرحوم آقای جلیلی و حسین نوری مدیر و معلم دوران ابتدایی در خرم دره و آقای مقدسی مدیر دبیرستان افق روشن بروجرد که بسیار در امر تحصیل به وی کمک کرده و به‌نوعی مشوقش بوده‌اند.

باغداری در کنار درس خواندن

هنوز هم به کشاورزی علاقه‌مند‌است و لحظه‌ای بیکار نمی‌نشیند و باوجود سن و سالش در اوقات بیکاری ترجیح می‌دهد به باغ کوچکی که دریکی از مناطق بروجرد خریداری کرده، رسیدگی کند.

درس خواندن در این سن و سال حوصله و توان بالایی می‌خواهد همان‌طور که این پیرمرد باانگیزه دارد و به گفته خودش بسیاری از هم‌سالانش دیگر حوصله حتی مطالعه کردن را ندارند چه رسد به درس و امتحان و مدرسه. برای هم‌سالان و هم‌قطارانش توصیه‌هایی دارد ازجمله اینکه می‌گوید: عمرها کوتاه است و باید سطح آگاهی خود را افزایش دهیم و بهترین سرگرمی همین درس خواندن است.

دوست دارد همسرش نیز پا به‌پای او درس بخواند و می‌گوید: وقتی باهم ازدواج کردیم او تا کلاس ششم درس‌خوانده و در تهران معلم بود و بعد از ازدواج کارش را کنار گذاشت و اگر تمایلی به درس خواندن داشته باشد مانع او نخواهم شد چراکه درس خواندنش اوج خوشحالی من است.


خانه گرم و صمیمی حاج یدالله نجفی بانویی دارد به نام سکینه خانم باربرسرشت، اصالتاً تهرانی است و در همان شهر نیز با حاج یدالله ازدواج‌کرده و پس از منتقل شدن همسرش به بروجرد همراه او به این شهر آمده است. تا کلاس ششم قدیم درس‌خوانده اما معلوم است سطح دانش و توانایی‌اش بالاتر از این‌هاست.

لحن مهربان و گرم و صمیمی‌اش نشان می‌دهد برای ادامه تحصیل همسرش همه‌چیز را فراهم کرده، او نیز گه‌گداری اگر کار خانه و رسیدگی به امور فرزندان اجازه دهد کتابی خوانده و فال حافظی می‌گیرد و اوقات می‌گذراند. می‌گوید: حاج یدالله صبح خیلی زود قبل از اذان صبح برای درس خواندن بیدار می‌شود و انگیزه بسیاری برای ادامه تحصیل دارد.

حاج یدالله و همسرش را در کنار همه آرزوهایش برای ادامه تحصیل و رسیدن به مدارج دانشگاهی و کتاب و دفترهایش ترک می‌کنیم و برایش همه روزهای خوب آینده را آرزو می‌کنیم.

................
گزارش از الهام شاهدپور





طبقه بندی: اجتماعی، 
برچسب ها: دانش‌آموز ۷۶ ساله در کلاس درس؛ پیرمرد بروجردی در سودای کرسی بهارستان، پیرمرد، درس، تسنیم،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 11 دی 1396 توسط فرهاد داودوندی

درس هائی از آقای عباس باقری


قسمت بیست و ششم

عکس گرفتن از صفحه Desktop

 

برای عکس گرفتن از دسکتاپ باید کلید print screenکه کنار کلید f12 است را فشار دهید سپس در یکی از برنامه های گرافیکی مانند فتوشاپ منوی فایل را باز کرده و گزینه new را بزنید سپس در آنجا past کنیددر برنامه paint هم میتوان این کار را کرد




طبقه بندی: آقای عباس باقری (آشنائی با کامپیوتر)، 
برچسب ها: درس هائی از آقای عباس باقری، عباس باقری، عکس گرفتن، درس، بروجرد، فرهاد داودوندی،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 21 بهمن 1392 توسط فرهاد داودوندی
درس خوانده هائی که باید در کنار ورزش ،
زندگی نموده باشند

فرهاد داودوندی - بروجرد : ممکن است شما یک شیمی دان باشید ، درس شیمی را خوانده و در موقع ارائه آن دقیقا  فرمول های مورد نظر را در آزمایشگاه پیاده نمائید . ممکن است یک ریاضی دان باشید تا ابدالدهر ، دو باضافه دو میشود چهار ! و شما به هیچ وجه نمی توانید در جمع این دو عدد ، عددی غیر از چهار را به دست بیاورید ! حتی اگر منجم باشید سیاره مشتری همیشه سیاره مشتری است و خوشه پروین هم حداقل تا هزار سال آینده همیشه خوشه پروین ! اما شما نمی توانید یک معلم ورزش باشید و به خاطر اینکه درس ورزش خوانده اید یک مربی خوب باشید ! دقیقا فرق ورزش با سایر علوم از همینجا شروع می شود ! ورزش علمی است که باید در عرصه عمل آن را نشان دهید ، حتی اگر صد سال این درس را خوانده باشید ممکن است هیچگاه یک مدرس ، مربی یا یک مدیر ورزشی حتی متوسط نباشید ! در اینجا فرمول های روی کاغذ با فرمول های درون گود می تواند زمین تا آسمان فرق داشته باشد ! شما روی کاغذ می توانید از سیستم هائی سخن بگوئید که بازیکنانتان هیچگاه درون زمین آن را به کار نبندند و یا اینکه در کوران رقابت ورزشی حتی معلومات علمی خود را بطور موقت هم که شده فراموش نموده و روی به کار تجربی بیاورید ! به هیچ وجه منکر علم ورزش نیستم ! اما یک مربی یا یک مدیر ورزشی تا لباس رزم ورزش نپوشد و در کنار ورزشکاران ، تلفیق درست و صحیحی از علم ورزش و فعالیت های عملی را در کنار هم نچیند نمی تواند به صرف خواندن درس ورزش در این عرصه موفق شود . تجربه ثابت نموده که برای یک مدیر ورزشی در سال یک بودجه خاص تعریف میشود ، اگر آن مدیر ، تجربه ورزشی را در کارنامه خود داشته باشد می تواند به نحو احسن از آن بودجه با اولویت بندی رشته های فعالتر ورزشی استفاده نماید ، اما اگر تجربه در کنار ورزش بودن را نداشته باشد یا در همان روز اول خزانه را خالی خواهد نمود و یا اینکه بدون دست زدن به دیناری از آن بودجه در پایان سال همه را از خود ناراضی خواهد نمود ! تجربه نشان داده تا مربی ورزشی خودش در میادین مختلف ورزشی مصدوم و مجروح و دچار گرفتگی عضلانی نشده باشد ،  نمی تواند درد بازیکنی را که روی پایش تکل خطرناک رفته اند را درک کند !
به هر حال اگر بخواهیم نتیجه گیری ساده ای از گفته های بالا بنمائیم باید گفت هر درس خوانده ورزشی ، نمی تواند به صرف کسب علم ورزش ، مدیر یا مربی موفقی شود مگر اینکه لباس رزم پوشیده و در کنار ورزش و ورزشکاران زندگی و فعالیت ورزشی نماید .      





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: درس، درس خوانده، ورزش، معلم ورزش، مدیر، ورزشکار، فرهاد داودوندی، بروجرد،  
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 18 اسفند 1390 توسط فرهاد داودوندی

از الاغ درس بگیریم !

بنقل از وبلاگ لرستان سرزمین گنج های نهان

کشاورزی الاغ پیری داشت که یک روز اتفاقی به درون یک چاه بدون آب افتاد و هر چه سعی کرد نتوانست الاغ را از درون چاه بیرون بیاورد.

برای این‌که حیوان بیچاره زیاد زجر نکشد، کشاورز و مردم  روستا تصمیم گرفتند چاه را با خاک پر کنند تا الاغ زودتر بمیرد و زیاد زجر نکشد!

مردم با سطل روی سر الاغ خاک می‌ریختند اما الاغ هر بار خاک‌های روی بدنش را می‌تکاند و زیر پایش می‌ریخت و وقتی خاک زیر پایش بالا می‌آمد سعی می کرد روی خاک‌ها بایستد.

روستایی‌ها همین‌طور به زنده به گور کردن الاغ بیچاره ادامه دادند و الاغ هم همین‌طور به بالا آمدن ادامه داد تا این‌که به لبه چاه رسید و بیرون آمد!

نتیجه‌گیری:

مشکلات، مانند تلی از خاک بر سر ما می‌ریزند و ما همواره دو انتخاب داریم:

اول: این‌ که اجازه بدهیم مشکلات ما را زنده به گور کنند

دوم: این‌ که از مشکلات سکویی بسازیم برای صعود

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 در حسرت دیگران بودن :





طبقه بندی: هنری،  اجتماعی، 
برچسب ها: الاغ، درس، مشکلات، حسرت،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 24 بهمن 1390 توسط فرهاد داودوندی

رُولََه جُو ، آخه ورزش  وِرَت  مِشه  نُون  و اُو ؟!

فرهاد داودوندی : بارها از زبان بزرگترها شنیده ایم که خطاب به نوجوانان و جوانان مان به گویش زیبای بروجردی گفته اند : رُولَه جُو، آخه ورزش وِرَت مِشه نُون  و اُو ؟ ( بچه جان ! آخر ورزش که برای تو نان و آب نمیشود ) بَچَسب وِ درس که بزرگتر که شُوئی دَسِتِ وَرِ کسی دراز نکنی ! ( بچسب به درس خواندن که بزرگتر که شدی کاره ای بشوی و دستت را برای احتیاج پیش کسی دراز نکنی ) راستش خود منهم آن سالها که جوانتر بودم ، این سخنان را که از زبان بزرگترها می شنیدم جدی نمی گرفتم ! اما حالا که دیگر چهار تا پیراهن بیشتر از بقیه جوانها پاره کرده ایم ، تازه متوجه شده ام که منظور بزرگترها چه بوده ! آقاجان ! ورزش نه نان دارد و نه آب ! از راه ورزش با این همه دنگ و فنگ و حاشیه ای که دارد کسی به جائی نرسیده و نخواهد رسید ! شاید بگوئید پس علی دائی و علی پروین و .... از کجا این همه ثروت آورده اند ؟! باید خدمتتان عرض کنم اینها که هم من و هم شما می شناسیم استثناء هستند ،هم پشتکار داشته اند و هم اینکه در شرایط خاصی در ورزش مطرح شده اند که جامعه ورزشی به قهرمان احتیاج داشته است ! لذا مطبوعات سراسری و خودِ جامعه ورزش برای اینکه قطار ورزش توقف نکند ، دست به قهرمان پروری زده اند و قرعه به نام افرادی به مانند علی پروین وعلی دائی و خداداد عزیزی و امثالهم خورده است وگرنه در این خُمره ورزش ، چیز دندان گیری پیدا نمیشود ! اگر هم پیدا بشود اینقدر دلال و لیدر و سرگردنه بگیر!  سر راه نشسته اند که از میلیونها میلیون تومان رد و بدل شده برای خرید یک بازیکن ، چندر غازش گیر خود بازیکن شهرستانی می آید ! بنابر این خود منهم حالا به جوانترها نصیحت می کنم که اول درس ، دوم اخلاق و سوم ورزش ! زیرا رُولَه جُو، آخه ورزش وِرَت که نِمِشه نُون  و اُو ! بَچَسب وِ درس که بزرگتر که شُوئی دَسِتِ وَرِ کسی دِراز نکنی !!!





طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، 
برچسب ها: گویش بروجردی، ورزش، علی دائی، علی پروین، اخلاق، درس، فرهاد داودوندی،  
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 23 آذر 1390 توسط فرهاد داودوندی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات