وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی
 
فروشگاه لوازم یدكی اتومبیل ، نجوم ، ورزش ، شطرنج، هنر و علم در بروجرد
tabligh
tabligh




سایت سازمان حفاظت محیط زیست هم،

 فعالیت جواد قریب، بروجردی "دوست گمنام

 محیط زیست ایران" را پوشش خبری داد:






برای دوست گمنام محیط زیست



برای دوست گمنام محیط زیست صبح که از خواب برمی خیزد لباس کار و مقداری غذا بر می دارد و با ماشین سمندش خود را به محل کار می رساند.
محل کار او با بقیه زمین تا آسمان فرق می کند، تنها خودش هست و خودش، در دو شیفت کار می کند و هیچ حقوق مادی دریافت نمی کند.
 
16 سال است که محل کارش، طبیعت و روستاهای دورافتاده است، بی مزد و مواجب خودش را وقف طبیعت کرده تا خاک این امانت بزرگ الهی را از زباله پاکسازی کند و جانی دوباره به تن رنجور گیاهان دهد.
 
جواد قریب 63 ساله بروجردی که مستحق دادن لقب «بزرگ مرد محیط زیست ایران»، با اینکه بازنشسته است و در بهترین نقطه شهر مغازه دارد، اما 16سال است که هر روز مرتب به تنهایی به روستاهای دور دست بروجرد می رود و یک تنه زباله های رها شده در دشت و صحرا را در کیسه هایی که همراه دارد جمع می کند.
 
زباله هایی که پس از خوشگذرانی و طبیعت گردی در ایام تعطیل توسط دیگر خانواده ها، گاهی سهوا و گاه به عمد در طبیعت رها شده و راه تنفس گیاهان و درختان را بسته و رودخانه های جاری و زلال را به گنداب تبدیل کرده، دانه به دانه با دستان این دوستدار طبیعت برداشته می شوند.
 
او زمین را امانتی در دست انسان می داند و می خواهد که این امانت همیشه پاکیزه باشد، 16 سال است پاکسازی طبیعت را سرلوحه فعالیت های زندگی خود قرار داده، تنها به خاطر شنیدن صدای پرندگان و آب جاری رودخانه ها، دیدن درختان و سبزه ها و کوه های سر به فلک کشیده.
 
جواد قریب در گفت و گو با ایرنا با خرسندی از همکاری خانواده اش صحبت کرد و اینکه اعضای خانواده نیز دوستدار طبیعت هستند و گاهی او را همراهی می کنند.
 
وی افزود: هر روز از ساعت حدود 10 صبح تا 6 یا 7 غروب کار پاکسازی طبیعت را انجام می دهم و در زمستان بخاطر اینکه زباله ها زیر برف ها مخفی می شود، کارم سخت تر است.
 
وی اضافه کرد: این کار به حدی برایم لذت بخش است که در هر کجای کشور باشم دست به کار پاکسازی طبیعت می شوم.
 
قریب افزود: اکثر مردم و اهالی روستاها فکر می کنند که این شغل من است، وقتی برای آنها توضیح می دهم که من زباله هایی که آنها در طبیعت رها می کنند را جمع می کنم تا کره زمین بیشتر از این آلوده نشود، تعجب می کنند.
 
باید بر دستان این گمنامان محیط زیست و امانتداران الهی بوسه زد که دردورانی که همه مردم دغدغه معیشت و کسب و کار دارند و با زندگی دست و پنجه نرم می کنند، دغدغه حراست از طبیعت را دارند تا نسلهای آینده نیز از این نعمت خدادادی بهره مند شوند.
 
براستی چه خوب بود اگر همه مردم و یا واقع بینانه، از هر خانواده تنها یک نفر نسبت به مسائل زیست محیطی و بهداشت محیط احساس مسوولیت می کرد، آنوقت هر روز از رسانه ها شاهد بیان یک معضل جدید زیست محیطی و تهدید سلامت مردم و گیاهان و جانوران نبودیم.
 
باید بدانیم که طبیعت و محیط زیست یکی از عمده پناهگاه هایی است که می توان پس از ساعات پرمشغله زندگی، تنش ها و فعالیت های روزمره برای تقلیل فشارهای روانی و روحی به دامان آن رهسپار شویم و این حق همه انسانهاست که از این موهبت الهی به اندازه ما بهره ببرند و نباید با ریختن اشیای اضافی و زباله در آن این حق الناس را نادیده بگیریم.




طبقه بندی: مصاحبه و مطالب فرهاد داودوندی در خبرگزاری ها، 
برچسب ها: جواد قریب، سازمان محیط زیست ایران، بروجرد، فرهاد داودوندی،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 17 دی 1392 توسط فرهاد داودوندی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو